Сорочанские озера легенда возникновения на беларусском языке

Даўным-даўно гэта было.

Запрасіў верабей сароку на спатканне з прапановай аб жаніцьбе. Ўзрадавалася сарака, пёры прычасала, прыбраць і паляцела да каханага. Але па дарозе заспела яе навальніца з праліўным дажджом.

Не хацела сарока вяртацца і паляцела ў дождж, махаючы што ёсць сіл намокшымiт крыламі. А каб было лягчэй ляцець, стала скідаць з пухнатага хваста намоклыя пёры.

Прыляцеўшы на месца сустрэчы да старога дуба, сарока не заспела свайго женишка, знайшла толькі Запісачку, дзе было напісана: «Сапраўдныя вераб'і на сароках ня жэняцца“.

Расплакалася сарака і наплакаўшыся пад вераб«ю цэлае возера, якое дагэтуль так і называецца - Вераб»і.

А там, дзе сарока губляла намоклыя пёры, нарадзіліся астатнія возера. З тых часоў хвост у сарокі зусім худзенькі, а возера гэтыя сталі называцца Сарачанскім, з аднаго вынікаючай з іх рэчкай - Сарачанкой.


Саша Митрахович 01.12.2015 20:07

Читать предыдущую статью

Республиканский ландшафтный заказник «Сорочанские озера»

Поделиться с друзьями:

Похожие статьи:

Коментарии (0)

Каптча




Booking.com